To było moje pierwsze.. Chyba wyjście. Tzn ja myślę że to było wyjście ale wcale nie wyglądało tak jak wy to opisujecie! Pominę tu już kwestię metod itd.

..Nagle poczułam jak się unoszę, mam lekkie ciało. Nie unoszę się równolegle do ciała. Bardziej to wygląda jakbym wstawała do pozycji siedzącej. Widzę swój pokój dokładnie wyraźnie ale.. obraz nie wygląda jak ten który widzę fizycznymi oczami. ciężko mi to wytłumaczyć długo myślałam nad opisem tego.

Rozmawiałam na ten temat z różnymi ludźmi. Jak zamykacie oczy to widzicie czystą gładką czerń? Nie mówię już o oobe tylko normalnie zamknijcie oczy. Bo ja widzę jakby czerń składającą się z miliardów czarnych kropeczek jakby hmmm.. Wyobraźcie sobie wielki czarny dywan wielkości Europy. patrzycie na niego z kosmosu i nie widzicie gładkiej czerni tylko czerń skłądającą się z każdego frędzelka z każdej czarnej niteczki tego dywanu!. tak ja właśnie widzę mając zamknięte oczy.

Wracając do tematu. Wyszłam, widzę pokój ale cały w tej czerni o której mówiłam, tak jakby każdy frędzelek z tego "dywanu"i łączył się z następnym i wyłaniał mi kontury, kształty, głębię. co najciekawsze, ciężko to wyjaśić.. widzę to a jednocześnie widzę kolory. tak jakby nakładały mi się różne obrazy. trochę jakbym patrzyła przez okulary do filmów 3D ale z milionem szkiełek każdego koloru. Przestraszyłam się że to tak wygląda i wróciłam. Nie rozumiem tego.. Może coś zrobiłam źle? A może to nie to ?