1. LD 17.01.08 r.
Więc tak.
Obudziłem się(w śnie) w kuchni mojej babci na podłodze. W domu był półmrok który mieszał się z fioletową poświatą. Pomyślałem sobie że to może być sen ale lepiej się upewnić. Usłyszałem kroki. W głowie pojawiła mi
się myśl: "Tylko nie wchodź do kuchni". Wziąłem cover za szafkę, jednak moja ciocia przyszła do kuchni i mnie zauważyła, zapytała się czemu siedzę w kuchni a nie śpię. Więc ja się zapytałem jak trafiłem do nich. Ciocia mi odpowiedziała że przyjechałem, jednak nie ujawniała szczegółów takich jak kiedy? jak? itp. Przyszła moja babcia. Zapytała się czy chcę obiad(?!), powiedziałem że chętnie. Potem mnie zawołała ciocia, stała przy oknie wiodącym na taras. na dworze był dzień, cholernie brzydki, zobaczyłem jej samochód stojący na
tarasie , zapytałem się czemu ciocia spędza kilka godzin na oglądanie ich podwórka. Powiedziała mi coś co w śnie wydawało mi się być jedną z ważnych prawd życiowych. Nieważne. Babcia zawołała mnie na obiad. Miał smak, zapach, widelec był zimny, jak w realu. Nagle wszyscy poznikali. Zostałem sam w domu. Kiedyś naoglądałem się filmów o demonach i postanowiłem że sobie takowego stworzę w tym śnie. Gdy się skupiłem na tej myśli obraz mi się załamał, musiałem mrugnąć żeby wszystko było ok. Usiadłem na krześle i zobaczyłem misia pluszowego który sobie stał w bezruchu. Pomyślałem że poruszę go sobie telekinezą. Wyciągnąłem rękę w jego stronę i sobie wyobrażałem że ten miś zaraz podskoczy o kilka stóp wzwyż. Ręka zaczęła mi się trząść, więc uwierzyłem w to że miś zaraz podskoczy. Udało się. Postanowiłem go poruszyć jeszcze raz, zabawa w Moce Telekinetyczne spodobała mi się.
I... koniec. Obudził mnie mój ojciec, który zamykał drzwi od domu na klucz... Ten sen był jednym z poważniejszych LD w moim życiu, bo to na pewno nie było OOBE ;D