Wersja do druku

Najdalej sięgam pamięcią do chwili kiedy w śnie byłem w getcie tak nazwałem ten obszar będąc w nim. Podrzucałem z kolegą którego nie znam piłkę od koszykówki. Po jakiejś chwili podeszła jakaś dziewczynka . Zgaduje że mieliśmy wszyscy trzej wiek od 11-13 lat. Dziewczynka zapytała się nas „ co robimy?” . Ja odpowiedziałem „ Nie wiem”. W tle było widać stare bloki i młodzież grającą w koszykówkę. Wszyscy trzej poszliśmy kilka kroków dalej. Zauważyliśmy 2 duże kamienie obok siebie. Postanowiliśmy zbudować proce aby się nie nudzić. Owinęliśmy te dwa kamloty gumą. Dziewczynka złapała się tej gumy i naprężyła ją jakby chciała wybić się z niej. Ja powiedziałem z lekkim uśmiechem na twarzy „ Na marsa nie dolecisz” . Ona zrobiła zgoszkniałą minę i odeszła od procy. Potem poszliśmy jakąś drogą. Przejeżdżała przez nią ciężarówka która chamsko mi zagradzała przejście i wpadłem do rowu. Był śnieg i góry . Szliśmy tak aż doszliśmy do dworca gdzie stała moja babcia. Nie pamiętam do kąd chciała pojechać. Przez megafon odezwała się kobieta powiadamiająca że pociag do Gdańska nie przyjedzie. Dziewczynka odparła że to nawet dobrze pojedziemy do .... no właśnie nie pamiętam do kąd. Nie znana była mi to nazwa dlatego nie zapamiętałem jej. Nagle pojawiłem się w czyimś domu. Siedziałem na kanapie. Miałem ubrany sweter i dżinsy. Obok mnie siedział na krześle jakiś starszy chłopak z 16 lat i uczył się z zeszytu. Spojrzałem w niego i widziałem litery ale nie pamiętam co na nich było napisane. Nagle odrzekł że widuje swojego zmarłego ojca, nieboszczyka. Ja odezwałem się mówiąc że to ciekawe i żeby kontynułował rozmowe. Odpowiedział „ Ciekawe?” . Był przerażony. „Ja odpowiedziałem chyba wiem o co ci chodzi ja też bywałem w takim stanie” .Wyszliśmy za drzwi ja go trzymałem za barki. Zrobiło się czerwono. Zauważyłem starszego pana z brodą. Spytałem się go „Czemu umarłeś?” . Zaczął coś mamrotać i zrobił mine jakby te pytanie go zabolało więc odparłem : „ Nie musisz mówić jak nie chcesz” .I koniec snu lub cokolwiek to było.