Luty... tak było pięknie. Dlaczego my ludzie nie wyciągamy wniosków ze swoich błędów?
Jestem głupcem... głupcem... głupim błaznem...
Jestem w takiej samej sytuacji... jest to zwrot mojego życia. Czy muszą być aż takie sytuacje, żebyśmy zwrócili uwagę na swoją duchowość? To jacy jesteśmy? Jestem z takimi samymi pragnieniami jak wtedy. Pragnę JEJ. Obiecałem sobie, że już nikt nigdy nie będzie kierował moimi poczynaniami, nikogo się nie posłucham. Chcę tylko JEJ. Chcę być dobrym człowiekiem, tak jak dawno temu. Nie tylko dla NIEJ, ale dla wszystkich. Pójdę do kościoła, pomodlę się, przeproszę Boga za to że pomógł mi a ja mu się nie odwdzięczyłem. I czuję to wszystko. Oddałbym wszystko żeby było jak dawniej. Raz i ostatni...