Wersja do druku

Wczoraj po południu wreszcie mogłam w pełni przeprowadzić trening Jacobsona.
Bardzo pouczające było sobie zdać sprawę z różnicy między spięciem a zrelaksowaniem mięśni, dotarło do mnie jak w sumie rzadko w ciągu normalnego dnia bywam w pełni rozluźniona.
Świetne odczucie towarzyszy momentowi otwierania oczu, pokój wydał mi się bardziej przyjazny, było mi po prostu dobrze.
Potem, do końca dnia miałam poczucie pozytywnej energii, pierwszy raz od dłuższego czasu urządziłam sobie mały fitness, w głowie pojawiło się przekonanie o tym, że moje marzenia na pewno się spełnią.
Relaksacja trwała tylko pół godziny, a podziałała niczym zastrzyk endorfiny.