Do poprzedniego postu:

Tak jak myślałam... Kiedy M wrócił do domu okazało się, że nic nie pamięta... Tłumaszę sobie to tym, że przecież to było dopiero drugie moje pełne wyjście, więc nie mogę zbyt dużo oczekiwać.


Dziś piszę, ponieważ nad ranem miałam OOBE. Całą noc kiepsko spałam. W końcu nad ranem zrobiło się spokojnie, poczułam wibracje i wyszłam. W sumie nie wiedziałam co ze sobą zrobić. Na łóżku nie było mojego ciała. Spał tam tylko mój synek. Podeszłam do drzwi i wpadłam na pomysł, żeby sprawdzić czy moja ręka przez nie przeniknie. Eksperyment zakończył się sukcesem. Kiedy włożyłam w drzwi rękę, poczułam takie mrowienie, jakby lekki prąd ją przeniknął. Skoro to się udało, pomyślałam, że przejdę na drugą stronę i pozwiedzam mieszkanie, jednak kiedy moja głowa znalazła się już w przedpokoju, okazało się, że jest tam kompletnie ciemno. To mnie zniechęciło. Wróciłam do pokoju i nie miałam pomysłu na to co zrobić i w krótce wróciłam do ciała. Szkoda, że nie wpadłam na pomysł, żeby spróbować w drugą stronę, czyli przez okno... Może następnym razem. Tak szczerze mówiąc miałam nadzieję, że spotkam swoich NP, ale się rozczarowałam. Można powiedzieć, że nawet mnie to już zaczęło irytować. Różne myśli mi przez to do głowy przychodzą, np., że oni nie istnieją... Nadal jednak mam nadzieję...