ROZDZIAŁ DZIEWIĘTNASTY: TROCHĘ STATYSTYKI

Pierwszym krokiem do uporządkowania danych jest przyjęcie odpowiedniej skali pomiarowej. Po wielu próbach stało się oczywiste, że jedynie niektóre mierniki mogą znaleźć zastosowanie w poniższej klasyfikacji. Dlatego też ogólne wnioski są wiążące o tyle, na ile prawidłowe są założenia i przesłanki, w oparciu o które wnioski wstały wyciągnięte.

W naszym społeczeństwie nie istnieje status eksperymentatora, ale raczej przekonanie o podstawowych cechach, jakie powinien posiadać. Przede wszystkim powinien być szczery i wiarygodny. W moich doświadczeniach przeszedłem wiele dodatkowych badań lekarskich, psychiatrycznych i psychologicznych, co miało przynieść większą ilość informacji. Już samo to może być zadowalającym świadectwem intelektualnej akceptacji.

Oznacza to po prostu, że obserwowany stan i podejmowane decyzje są realne w takim samym stopniu, jak te w świecie fizycznym. Nie zważając na niezgodności z dzisiejszą wiedzą i przekonaniami ludzkości twierdzę, iż realność doświadczeń jest do zaakceptowania, jeżeli dorównuje ona, zbliża się, lub jest w odpowiednim stopniu podobna do percepcji zmysłowej osoby nie będącej w stanie snu.

Ich dokładność jest zbieżna z ograniczeniami percepcji i błędami interpretacyjnymi w normalnym stanie fizycznym. Błędy te wiążą się z doświadczeniem, stopniem rozwoju intelektu i nastawieniem emocjonalnym. Należy zaznaczyć, że wrażenia zmysłowe w Drugim Stanie, choć innej natury, podlegają racjonalnemu procesowi interpretacji. Obiektywna analiza struktury, kształtu i działań jest tak samo związana z indywidualnym doświadczeniem, jak w normalnym stanie fizycznym. Co więcej, percepcja niezależnie od doświadczenia i treningu pozostaje funkcją umysłu, który w Drugim Stanie owładnięty jest silnym nakazem rozpoznawania. Działając pod taką presją umysł będzie dokonywał identyfikacji w obrębie zdobytych doświadczeń, pomimo, iż spotyka się z jakimś faktem po raz pierwszy.

Innymi słowy musisz przyjąć, że relacje eksperymentatora są w pełni szczere. Musisz założyć że wszystko, co zachodzi podczas pobytu w Drugim Ciele jest realne, jeżeli ma odniesienie do rzeczywistości w świecie fizycznym. A także, że umysł Drugiego Ciała działa podobnie, chociaż używa wzroku, słuchu, dotyku i kilku jeszcze zmysłów w innym znaczeniu. Powinieneś wiedzieć, że umysł odmawia akceptacji nieznanych elementów w Drugim Stanie i posuwa się nawet do błędnej identyfikacji. Musisz wreszcie przyjąć, że istnieją takie same prawa ludzkiego błędu w percepcji i interpretacji..

Przyjmując te założenia łatwiej jest dokonać klasyfikacji około 589 eksperymentów z okresu dwunastu lat. A oto niektóre dalsze wnioski.

W czasie snu nie zachodzą procesy intelektualne. Świadomość, tak jak ją pojmujemy, nie działa. Stąd uczestnictwo w akcji zachodzi na poziomie reakcyjnym bądź niemożliwym do kontynuowania, lub też jest się po prostu biernym obserwatorem nie mogącym podjąć jakichkolwiek działań. Percepcja ograniczona jest do jednego lub co najwyżej dwóch "zmysłów". Nie ma możliwości natychmiastowej analizy. Błędne interpretacje związane są z całą percepcją i jako takie pozostają w świadomej pamięci.

Stan Drugi jest przeciwieństwem marzeń sennych. Występuje w nim rozpoznanie świadomości. Umysł doznaje wrażeń dokładnie tak samo, jak w czasie świadomości fizycznej. Na podstawie doznań zmysłowych podejmowane są decyzje i działania. Weryfikacja tych wrażeń osiągana jest poprzez świadome i zależne od woli powtarzanie działań. Uczestnictwo w wydarzeniach jest takie samo, jak w świecie fizycznym. Doznania zmysłowe nie płyną z jednego czy dwu źródeł. Emocje są silniejsze i mają szerszy zasięg niż na płaszczyźnie świadomości fizycznej, ale mogą być kontrolowane i kierowane.

Jeżeli doznanie eksperymentalne nie zawierało większości cech właściwych dla Stanu Drugiego, klasyfikowałem je jako sny. Pozostałe doświadczenia rozpatrywane były ponownie. Następnie w poszukiwaniu przyczyn analizowałem warunki otoczenia, choć niełatwo to odkryć, jak ilustruje tabela.

% doświadczeń (stan obecny)	Warunki fizyczne (w eksperymentach udanych)
42,2 57,8 96,2 3,8 - - 100,0 - 62,4 19,2 18,4 -	Dzień Noc Ciepło Zimno Wilgotność (nie ma wpływu) Ciśnienie (nie ma wpływu) Leżąc Stojąc Północ-Południe (głowa na północ) Wschód-Zachód (głowa na wschód) Pozycja inna Pozycja księżyca i planet (nie ma wpływu)

Większość udanych eksperymentów miała miejsce wtedy, gdy było ciepło i leżałem w pozycji północ-południe. Bez większego wpływu pozostawało oświetlenie słoneczne, wilgotność, ciśnienie, lokalizacja ciała fizycznego czy siły przyciągania księżyca.

Zależność od stanu fizycznego łatwiej jest określić, ponieważ większość zapisów w dzienniku zawiera odpowiednie wzmianki na ten temat.

% całości doświadczeń (stan dzisiejszy)	Stan fizyczny (eksperymenty udane)
78,4 21,2 0,4 46,5 18,8 34,7 17,5 35,5 47,0 12,4	Normalny stan zdrowia Niewielkie osłabienie Choroba lub uraz Zmęczony Wypoczęty Stan pośredni Przed jedzeniem Po jedzeniu Między posiłkami Wpływ czynników katalizujących (lekarstwa i inne)

Choroba nie jest więc znaczącym czynnikiem, chociaż często występują w jej trakcie spontaniczne oddzielenia od ciała. Najczęściej oddzielenie zachodzi w stanach zmęczenia czy w chwilę po posiłku. Środki chemiczne nie mają na to zasadniczego wpływu.

% całości (stan dzisiejszy)	Stan psychiczny (tuż przed udanymi eksperymentami)
3,2 8.9 64,0 11,9 3,7 9,0 6,5 0,7 2,7 30,0	Spokojny W złym nastroju Zaabsorbowany W oczekiwaniu Niewypoczęty Emocjonalnie pobudzony Intelektualnie pobudzony Wstrząśnięty Przestraszony Inny

Z powyższej klasyfikacji wynika, że spokój powiązany z lekkimi emocjami i nastawieniem introspektywnym jest warunkiem wstępnym. Należy zaznaczyć, iż w kategorii "przestraszony" ujęto różne stany lękowe, z których większość pojawiła się we wczesnej fazie eksperymentów. Uczucie "oczekiwania" występowało często razem ze "spokojem".

Analiza elementów kontrolowanych:

Należy tu wyjaśnić, że poprzez "spontaniczne" rozumiem te eksperymenty, gdy podczas naturalnego stanu relaksu pierwsze objawy wystąpiły samoistnie, a ja jedynie wykorzystałem nadarzającą się sposobność do przeprowadzenia doświadczenia. "Nieokreślone" oznaczają przypadki, w których pojawiły się tylko pewne tendencje, a pogłębienie stanu nastąpiło poprzez celowe działanie.

"Rezultaty udane" obejmują eksperymenty, w których wystąpiły dwa lub więcej symptomów a ja dokonałem częściowego lub całkowitego oddzielenia. Rubryka "przywołujące sen" notuje te przypadki, podczas których po prostu zapadałem w sen. Eksperymenty "nieudane" były wtedy, gdy nie wystąpiły żadne objawy i nie osiągnięto żadnych rezultatów.

"Użyte metody" opisane są w innych miejscach i zmieniają się pod wpływem eksperymentowania na zasadzie prób i błędów. Przykładem są taśmy magnetofonowe, co prawda dość efektywne, ale mające równocześnie pewne ograniczenia i zawężające samookreślenie. Dlatego też najczęściej używałem techniki odliczania.

"Objawy" należy rozpatrywać łącznie z upływem czasu. Katalepsja fizyczna występowała tylko w okresie początkowym. Tak samo wibracje, które wyraźnie przekształcały się w uczucie ciepła, w okresie średnim i ostatnim odbierane były sporadycznie. "Syk powietrza" pojawił się natomiast wcześnie i występuje do dziś.

W każdym udanym eksperymencie udział poszczególnych zmysłów przejawiał się w sposób następujący:

Należy zaznaczyć, że wymienione tu wrażenia zmysłowe są określone w przybliżeniu. Oznacza to więc, że niekoniecznie musiał działać odpowiednik fizycznego systemu nerwowego. Na obecnym etapie nie można potwierdzić ani zaprzeczyć istnieniu podobnej struktury w Stanie Drugim. Nie istnieje też żadne wyjaśnienie stosunkowo niewielkiego udziału smaku i węchu, w porównaniu z ich rolą w świecie materialnym. Podobnie ograniczony wydaje się zmysł dotyku, a jednak okazuje się on podstawowym źródłem wrażeń. Może to wynikać stąd, iż dotyk działa na pewnym poziomie radiacji lub też w tym indywidualnym przypadku jest on bardziej rozwinięty niż smak i węch.

Ruch także znalazł się w tej klasyfikacji, mimo że odnosi się raczej do akcji niż do biernej percepcji. Wydaje się jednak rzeczywistym źródłem doznań, poza tradycyjnymi pięcioma zmysłami, podobnie jak zmysł równowagi przenosi sygnały do mózgu niezależnie od innych zmysłów. W ciele fizycznym mechanizm ten oparty jest na siłach grawitacji i inercji, to samo może odnosić się do Stanu Drugiego.

Określenie "inne" dotyczy zmysłów nie mających odpowiedników w świecie fizycznym. Oznacza to, że percepcja w Stanie Drugim znajduje się poza zasięgiem obecnej wiedzy czy teorii. Wydaje się, iż percepcja w Drugim Stanie jest osiągana raczej poprzez siły działające w okresie widma elektromagnetycznego - bezpośrednio przez odbierane lub wytwarzane pola magnetyczne, albo za pomocą sił i pól, które nie zostały jeszcze zidentyfikowane - niż przy udziale mechanizmów fizycznych. Jednak stwierdzić to będą mogły dopiero szeroko zakrojone i długotrwałe badania.

Jednym z punktów kluczowych fenomenu Stanu Drugiego jest sposób, w jaki umysł segreguje uzyskane dane. Klasyfikacja może być następująca:

Mogło by się wydawać, że większość zdarzeń w Obszarze Drugim ma związek z istotami inteligentnymi typu humanoidalnego, działającymi w znanym mi otoczeniu i używającymi możliwych do zidentyfikowania przedmiotów. Nic bardziej mylnego. Wystarczy przyjrzeć się powyższej klasyfikacji. Widać wyraźnie, że większość wydarzeń jest dla mnie niepojęta i przekracza zakres mej wiedzy.

Jeden z największych problemów stanowiły próby wykazania związków pomiędzy znanymi fizycznymi, naukowymi, historycznymi i społecznymi strukturami a doświadczeniami w Drugim Ciele. Ilustruje to poniższa tabelka.

Powyższy podział winien być rozpatrywany w kontekście rozwoju techniki i doświadczeń w Stanie Drugim. "Czas" odnosi się do wrażenia upływu czasu podczas mojej bytności w Drugim Ciele, który to wpływ nie ma związku z fizycznym pomiarem czasu. W kolumnie "Identyczne" wyszczególnione są przypadki, w których byłem świadomy upływu czasu. Przypadki "Odmienne" i "Nieznane" to takie, gdzie czas okazywał się inny przyśpieszony, zwolniony lub nie istniał.

Pozostałe dane fizyczne i naukowe odnoszą się tylko do otoczenia Ciała Drugiego i nie są powiązane z eksperymentami "lokalnymi" i wizytami w Obszarze I. Obowiązują w nim wszystkie "naturalne" prawa, co nie miało wpływu na eksperymenty z Drugim Ciałem.

Analiza związków społecznych ukazuje zawiłość problemów związanych z próbami porównania środowiska Stanu Drugiego. Przy tak ogromnych różnicach w myśli, działaniu i emocjach, występują ogromne trudności w porównaniu Stanu Drugiego ze światem fizycznym. Tamtejsze zdarzenia, w których nie mogłem dopatrzyć się żadnego sensu, opisane są w poprzednich rozdziałach.

W rubryce dotyczącej historii i religii, dane z kolumny "identyczne" we wszystkich trzech kategoriach odnoszą się w zasadzie do wizyt w Obszarze I.

Wraz z upływem czasu i nabieraniem biegłości w przeprowadzaniu eksperymentów, następował także stały rozwój percepcji. Rezultaty wczesnego okresu postrzegania zamieszczone są w kolumnie pierwszej, natomiast kolumna druga i trzecia przedstawia efekty późniejszych prób. Oczywiście tylko przez zastosowanie zupełnie nowych koncepcji owe późniejsze rezultaty mogą znaleźć odniesienie do "znanych" obszarów.

Klasyfikacja z podziałem na obszary i poszczególne cechy.

Procent eksperymentów w których wystąpiły cechy charakterystyczne
Eksperymenty udane Czas Struktura materii Zachowacie energii Grawitacja Akcja - reakcja Promieniowanie Organizacja społeczna Relacje kobieta-mężczyzna Proces nauki Dojrzałość/starzenie się Związki genetyczne Symbioza Prądy kulturowe Podstawowe motywacje Rozwój techniczny Historia polityczna Przesłanki teologiczne	Obszar I 31,6 85,8 75,4 58,3 54,0 60,2 73,5 31,1 24,2 1,9 1,4 5,2 12,8 5,2 43,1 68,2 68,3 13,7	Obszar II 59,5 --- 52,5 33,9 23,3 20,7 91,9 --- 39,4 --- --- --- --- --- --- --- --- ---	Obszar III 8,9 88,7 75,8 91,9 87,1 67,3 42,1 29,0 33,9 0,2 0,3 11,3 33,9 0,8 71,0 24,2 --- ---

Obszar I odpowiada ściśle warunkom świata materialnego. Obszar II jest wielopłaszczyznowy i posiada niewiele cech wspólnych z Obszarem I. Jest to świat energii zarówno znanych jak i nieznanych, gdzie nie istnieje grawitacja, ale - co wydaje mi się znaczące - znajduje tam zastosowanie kilka innych, istotnych praw fizyki. Socjalnie, historycznie i filozoficznie prawie wcale nie jest zbieżny z Obszarem I.

Obszar III prowokuje pytania, na które nie ma jeszcze odpowiedzi. Posiada prawie taką samą charakterystykę jak Obszar I, prócz kilku niezgodności, których nie potrafię wyjaśnić. Widoczne jest to w rubrykach "Rozwój techniczny", "Historia polityczna" i "Przesłanki teologiczne".

Jedynie szerokie badania fenomenu Drugiego Ciała, prowadzone przez całe zespoły fachowców mogą przynieść odpowiedzi na pytania związane z tymi obszarami. Potrzeba jedynie motywacji.